
تو بگو بمير
ومن عمرا نخواهم مرد
چرا كه قبلا
از ترس مرگ
خودم را غرق كرده ام
در اعماق اين ليوان هرجايي
كه هر روز
كسي چايش را هورت مي كشد
از لب هاي لجن زده اش
و ميراث عظيمم را
پيشكش كرده ام
به اين جوب آب
كه سربالا مي رود
و مستقيم مي ريزد
در عمق چشم هاي نكبتي ات!
