ترانه اي كه نخواهم سرود من هرگز ...

ترانه ای که نخواهم سرود
من هرگز
خفته است روی لبانم.
          ترانه یی
          که نخواهم سرود من هرگز.

بالای پیچک
کرم شب تابی بود
و ماه نیش می زد
با نور خود بر آب.

چنین شد پس که من دیدم به رویا
ترانه ای را
که نخواهم سرود هرگز.
ترانه ای پر از لب ها
و راههای دور دست
ترانه ساعات گمشده
در سایه های تار
ترانه ستاره های زنده
بر روز جاودان- لورکا